بررسی تطبیقی تمیز در دستور زبان فارسی و عربی

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی

2 nhka[,

چکیده

زبان فارسی و عربی از دیرباز پیوند ناگسستنی با هم یافته‌اند که یکی از مؤلفه‌های فرهنگی و ادبی دو ادبیات فارسی و عربی را تشکیل داده است. زبان و موضوعات مربوط به آن از جمله مباحث دستوری، یکی از مؤلفه‌های فرهنگی و ادبی این دو زبان و ادب است که از همدیگر تأثیر پذیرفته‌اند. از جمله مقوله‌‌هایی که از مباحث دستوری و نحوی به شمار می‌آید و نقش تعیین‌کننده‌ای در رساندن مفهوم و مقصود گوینده به مخاطب دارد، تمیز است. پژوهش در زمینه‌های دستوری می‌تواند، قدمی باشد در راستای غنای زبانی هر دو ادب و زبان. در این مقاله به روش تحلیلی ـ توصیفی، به بررسی تطبیقی «تمیز» در این دو زبان و به بیان اشتراکات و اختلافات پرداختیم، که شواهد نشان داد، تمیز در فارسی و عربی دارای وجوهی مشترک و متباین است؛ امّا تفاوت‌ها بسی بیش‌تر از نقاط اشتراک است. تمیز در زبان عربی نسبت به زبان فارسی به مراتب بیش‌تر کاربرد دارد و وسیع‌تر است.

***
دارای وجوهی مشترک و متباین است؛ امّا تفاوت‌ها بسی بیش‌تر از نقاط اشتراک است. تمیز در زبان عربی نسبت به زبان فارسی به مراتب بیش‌تر کاربرد دارد و وسیع‌تر است.

کلیدواژه‌ها


. احمدی‌گیوی، حسن؛ حسن انوری (1391). دستور زبان فارسی 1، چاپ دوم، تهران: فاطمی.

2. انوری، حسن؛ حسن احمدی­گیوی (1386). دستور زبان فارسی 2، چاپ بیست و دوم، تهران: فاطمی.

3. ارژنگ، غلامرضا (1387). دستور زبان فارسی امروز، چاپ پنجم، تهران: قطره.

4. حق‌شناس، علی‌محمد؛ سامعی، حسین و دیگران (1387). دستور زبان فارسی، چاپ اوّل، تهران: مدرسه.

5. شریعت، محمدجواد (1384). دستور سادة زبان فارسی، چاپ سوم، تهران: اساطیر.

6. طبیب‌زاده، امید (1391). دستور زبان فارسی براساس نظریة گروه‌های خود‌گردان در دستور وابستگی،
چاپ اوّل، تهران: مرکز.

7. مشکوة‌‌الدینی، مهدی (1389). دستور‌ زبان فارسی بر پایة نظریة گشتاری، چاپ یازدهم، مشهد: دانشگاه فردوسی مشهد.

 

کتاب‌های عربی

1. ابن‌عقیل (1388). شرح ابن‌عقیل، سیّد‌حمید طبیبیان، چاپ دوم، تهران: امیر‌کبیر.

2. حسن، عباس (1973). النحوالوافی، چاپ سوم، مصر: دارالمعارف.

3. شرتونی، رشید (1392). مبادی العربیه، سیّد‌علی حسینی، چاپ بیستم، قم: قدس.

 

مقالات

1. صیّادی، احمد‌رضا؛ مصطفی منصفی، «نکته‌ها و ناگفته‌هایی دربارة تمیز»، دستور، شمارة چهارم، 209-215.

2. طبیب‌زاده، امید (1388). «نقدی بر نقد تمیز»، دستور، شمارة پنجم، 207-215.

3. راسخ مهند، محمّد (1384). «بررسی ویژگی‌های تمیز در زبان فارسی»، دستور، هفتم، سوم، 47-54.